İlçemiz, Burdur ilinin güneybatısındadır. İl merkezine uzaklığı 125 km’dir. Gölhisar, ve Muğla-Fethiye ilçeleriyle komşudur. İlçe merkezinin rakımı 1250 m’dir. İlçe Fethiye-Denizli karayolu üzerindedir.
Altınyayla’ nın Doğu’sunda Çavdır (Kozağaç Yaylası), Batısında Çameli (Denizli) Karasinir dağları, Güneyinde Fethiye (Muğla), Kuzeyinde Gölhisar İlçesi bulunmaktadır. Altınyayla sınırları içerisindeki dağları birbirinden ayırmak oldukça zordur. Her biri birbirine kenetlenmiştir. Batı Toros Dağı silsilesi içerisinde en yüksek dağ Koçaş Dağı’dır. Koçaş (2095) Dağından başlayan yüksek dağlar; Yedi Kardeşler, Bozotlu, Söğütlü, Yüğlük, Doğankara, Çal,(1943) Ürmük,(1858) Sakarkaya(1110), önemli dağ gruplarıdır.
Bu bölgedeki dağlar içerisinde her türlü ağaç bol miktarda yer almaktadır. Bazı yerlerde orman oldukça sık ve dolgundur. İlçenin doğusunda bulunan Oyuk Dağı (1471) en yüksek dağlardan biridir. Altınyayla Kuzeyindeki Koca çayırdan başlayan derin vadi sever ekinliği batısındaki Ericik düzlüğüne kadar uzanır. Çatak Köyü doğusunda başlayan Sarıpınar tepeleri Çalca, Kızılcakaya, Alakaya, ve Çürükkaya çıkıntılarını adeta bir merdiven gibi izleyerek Oyuk Dağı zirvesine ulaşır. Gülpınar’dan Doğuya doğru başlayan düzlük, Ömür Beleninde hafifçe sırt halini alır. Karapınar Vadisini geçerek Koca Bent ve Karttaş burunlarını kucaklayarak Çağlayan Kaya ve Sığır Yatağı ile birlikte Salih Çukuruna, Evrencik doğusundaki Ortayürek deresini yanına alarak çıkar. Kavakdibi değirmeninden başlayan burun ile Arkıtçadan başlayan Karaali sırtları, Taşlıca Gedikte Oyuk Dağ zirvesine ulaşır. Oyuk dağı batıdan, güneyden topladığı tepeleri kuzeye ve doğuya dağ sıraları ve platolar şeklinde dağıtmıştır.
Oyuk Dağı’nın hemen doğusunda bir zamanlar içme ve sulama suyu olarak Kocaçayır’a kadar getirilen Akçapınar vardır. Karşıda Ardıçlıtepe ve daha sonrasında Mıhlıca, Kalamacık ve Hacı Musa tepeleri vardır.
Belbaşı sırtları, Teşnekbaşında ikiye ayrılır. Bir kol Banaz üstünden Arlıtaş başına, diğer kol Kızılteşnek’ten Elmalıdere’ye oradan Çürükkaya’ya geçer.
Er beleni bölgede üzerinde hiç ağaç barındırmayan bir dağdır. Bu dağın eteklerinde daha çok tarımsal üretim bölgeleri vardır. Ancak Kızıleğrek tarafında kısmen ağaçlı yamaçlar vardır.
Altınyayla’nın Batı ve Güneyinde ise şu dağlar mevcuttur. Arkıtçanın güneyinde en büyük dağ Çıkrıcak’tır. Eteklerinde başlayan Çam ve Ardıç ormanı doruklara doğru köknar şekline dönüşmüştür. Altınyayla’nın Güney batısında Kerkeli (2089) Dağı Güneyinde Kurudere mevkiinde Uçar Dağı, Güney Doğusunda Aşılcabaşı Dağı ile Avdan, Akpınar, Ballık Dağları (Maşta Dağları)dır. Bu dağlarda genellikle ardıç karaçam, sedir yetişmektedir.
Ayrıca Ballık Köyü sınırları içerisinde Karanlıkdere Kanyonu çok güzel sedir, karaçam, kızılçam ormanları ile kaplıdır. Ancak Kanyon’un Kuzey doğusu Fethiye sınırları içerisinde bulunmaktadır.
İlçemizin Yüzölçümü 250 Km2’dir. İlçe Merkezinin güney batısında yer alan ova, İlçe merkezine ilaveten 4 Köy (Asmabağ, Kızılyaka, Çatak, Çörten) tarafından ekilmektedir. Ovası çok küçüktür.
Altınyayla’da Akdeniz ikliminin İç Anadolu karasal iklimine geçiş özelliği vardır. Yazları sıcak ve kurak kışları soğuk ve yağışlıdır. Mevcut bitki örtüsü özellikleri bir geçiş iklimi olduğunu göstermektedir.
Altınyayla’da yaylaları iki grupta incelemek mümkündür. Kuzey ve doğu bölgeleri ile batı ve güney bölgeleri.
Altınyayla’ya bu ismi verdiren yaylalar, Kuzey bölgesinde yer almaktadır. Bu yaylaların her birisinde çok miktarda soğuk sular mevcuttur. Yaylalar halkın yaz aylarında en çok tercih ettikleri mesire yerlerindendir.
Altınyayla’dan çıkıldığında kuzey doğu istikametinde zaman zaman yayla evleri kurulur. Ancak bu yayla evleri geçicidir. Daha yukarıda Kirazlı Yaylası vardır. Suyu oldukça soğuktur. Bundan yukarıda Banaz Yaylası, Teşnek Yaylası, Sığır Kulağı Yaylası, Fatma Pınarından hemen öncedir. Yayla içerisinde 20 kadar kaynak suyu mevcuttur. Fatma Pınarı yaylasından sonra Çukuryurt Yaylası gelir. Çukuryurt Yaylasının devamında Dedetaş Yaylası vardır.
Bölgenin ikinci büyük yaylası Kırkpınar Yaylasıdır. Akçataş Dağının eteklerindeki geniş düzlük alanı kapsar. Büyük bir taşın dibinden kaynak fışkırır. Suyu bol ve soğuktur. Bu su Kozağacı barajına geniş çayırlık alanları suladıktan sonra ulaşır. Bu düzlükte çeşitli tarihi kalıntıların oluşu, bu yaylanın çok eskilerden beri bir mesire yeri olduğu hakkında ipucu vermektedir. Yukarıda sayılan yaylalar Mayıs-Ağustos döneminde çıkılan yaylalardır. Örüm bozulduktan sonra (Hayvanların otlatılması serbest) göçülen yaylalar ise şunlardır: Eminepınarı, Hamzaballı, Çılgın, Yazıralanı, Abdalpınarı, Çeşmeönü, Gökmehmet Yurdu, Beyalanı, Topaneğrek, Kutlupınar gibi yerler Örümbozuğu sonrası göçülen yaylalardır.
Çıkrıcak Dağı bölgesinde ise şu yaylalar vardır; Maşta alanı, Bademli, Ömeralanı, Kerkeli, Derbent, Büyükkumlu, Ortakumlu, Küçükkumlu, Ballık yolu üzerinde Akpınar Yaylası, Kızılağaç ve Çörten Yaylası mevcuttur. Koçaş Dağı bölgesinde, Ekiz Yaylası, Karamıklıçukur Yaylası, Kozlu Yaylası, Yediahırlı ve söğütlü Yaylaları ile Koçaş Dağının Kırkpınar yönünde Akçataş Yaylaları önemli yaylalardır.
Çıkrıcak ve Koçaş Bölgesindeki yaylalar şu özellikleri ile Fatma Pınarı ve Kırkpınar Bölgesi yaylarından farklıdırlar.
Suları bol ve soğuktur.
Fazla düzlük alanları yoktur.
Yaylaya göçen ev sayısı oldukça azdır.
Altınyayla Batı Akdeniz yöresinin en sulak kesimlerindendir. Suları sert değildir. İçimi kolaydır. İlçe merkezinde Esmepınarı, Göverler Pınarı, Bartlıca, Gülpınarı, Karapınar, Patlangıç önemli su kaynaklarıdır. Ayrıca yukarıda sayılan yaylalarında kendilerine mahsus su kaynakları mevcuttur.
Sonuç olarak, Altınyayla yüzey şekilleriyle, bitki örtüsüyle, otantik kültürüyle ve kendisine has kireç, sipsi, güreş, çan, kebap, kilim ve soğuk sularıyla; Antalya ve Fethiye gibi alanlara yakınlığı ve ulaşım kolaylığı ile geleceğin yaşanılabilir alanlarıdan birisi durumundadır.
